Wypadanie włosów to jeden z najczęstszych problemów zdrowotnych zgłaszanych przez kobiety – zarówno młode, jak i dojrzałe. Choć często traktowane jest jako problem estetyczny, nadmierna utrata włosów bardzo często stanowi objaw zaburzeń hormonalnych, metabolicznych lub niedoborów żywieniowych.

W praktyce klinicznej rzadko istnieje jedna przyczyna wypadania włosów. Najczęściej jest to nakładanie się kilku czynników, które zaburzają cykl wzrostu włosa i prowadzą do jego przedwczesnego wypadania.

Poniżej omawiamy najważniejsze przyczyny wypadania włosów u kobiet, które warto uwzględnić w diagnostyce i profilaktyce.

Jedna z najczęstszych i jednocześnie najczęściej niedodiagnozowanych przyczyn wypadania włosów u kobiet.

Ferrytyna odzwierciedla zapasy żelaza w organizmie

Nawet przy prawidłowej hemoglobinie niska ferrytyna może powodować:

• nasilone wypadanie włosów,
• osłabienie struktury włosa,
• wolniejszy odrost

U kobiet z zaburzeniami hormonalnymi (szczególnie z obfitymi miesiączkami, niepłodnością) niski poziom ferrytyny występuje wyjątkowo często.

Hormony tarczycy mają bezpośredni wpływ na:

• tempo podziałów komórkowych w mieszkach włosowych,
• długość fazy wzrostu włosa (anagen),
• kondycję skóry głowy.

Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy mogą prowadzić do:

• przerzedzenia włosów,
• wypadania całymi pasmami,
• osłabienia i łamliwości włosów.

W diagnostyce warto uwzględnić nie tylko TSH, ale również FT4, FT3 oraz – przy podejrzeniu chorób autoimmunizacyjnych – przeciwciała tarczycowe.

Podwyższony poziom androgenów (testosteron, DHEA-S) to jedna z kluczowych przyczyn androgenowego wypadania włosów u kobiet.

Charakterystyczne cechy:

• przerzedzenie włosów w okolicy przedziałka i czubka głowy,
• jednoczesne występowanie trądziku, hirsutyzmu lub nieregularnych miesiączek,
• częste współwystępowanie zespołu policystycznych jajników (PCOS).

W tym przypadku problemem nie jest „słaba kondycja włosa”, lecz zaburzona regulacja hormonalna.

Insulinooporność wpływa na włosy pośrednio i bezpośrednio:

• nasila produkcję androgenów,
• zaburza mikrokrążenie skóry głowy,
• sprzyja stanowi zapalnemu.

U kobiet z insulinoopornością wypadanie włosów często współwystępuje z:

• trudnościami w redukcji masy ciała,
• wahaniami glikemii,
• nasilonym PMS lub PCOS.

Podwyższona prolaktyna może:

• hamować owulację,
• zaburzać równowagę estrogenowo-progesteronową,
• pośrednio wpływać na cykl wzrostu włosa.

Nawet umiarkowanie podwyższony poziom prolaktyny, zwłaszcza przewlekle, może sprzyjać rozlanym postaciom wypadania włosów.

Progesteron pełni istotną rolę w:

• równoważeniu działania estrogenów,
• stabilizacji cyklu menstruacyjnego,
• ochronie mieszków włosowych przed wpływem androgenów.

Jego niedobór (częsty przy cyklach bezowulacyjnych, PCOS, przewlekłym stresie) może sprzyjać:

• wypadaniu włosów,
• pogorszeniu jakości włosa,
• skróceniu fazy wzrostu.

Zarówno niedobór estrogenów, jak i tzw. dominacja estrogenowa (zaburzenie proporcji estrogenów do progesteronu) mogą wpływać negatywnie na włosy.

Objawy towarzyszące:

• zaburzenia cyklu,
• bolesne miesiączki,
• PMS,
• zatrzymywanie wody,
• spadek gęstości włosów.

Estrogeny odpowiadają m.in. za utrzymanie włosa w fazie wzrostu – ich zaburzenia często skutkują nadmiernym wypadaniem.

Wypadanie włosów może towarzyszyć chorobom takim jak:

• Hashimoto,
• inne choroby autoimmunizacyjne,
• łysienie plackowate (alopecia areata).

W tych przypadkach kluczowe znaczenie ma kontrola stanu zapalnego, gospodarki hormonalnej i niedoborów.

Zdrowie jelit ma bezpośredni wpływ na kondycję włosów.

Częste czynniki ryzyka:

• celiakia,
• dysbioza jelitowa,
• IBS, SIBO,
• przewlekłe biegunki lub zaparcia.

Zaburzenia wchłaniania prowadzą do niedoborów:

• żelaza,
• cynku,
• witamin z grupy B,
• selenu.

Długotrwałe:

• diety niskokaloryczne,
• głodówki,
• detoksy,
• nieregularne jedzenie

mogą powodować telogenowe wypadanie włosów – organizm „odcina” funkcje niepriorytetowe, w tym wzrost włosów.

Tłuszcze są niezbędne do:

• produkcji hormonów steroidowych,
• prawidłowej pracy skóry głowy,
• redukcji stanu zapalnego.

Niedobór kwasów omega-3 sprzyja:

• przesuszeniu skóry,
• osłabieniu mieszków włosowych,
• nasileniu wypadania włosów.

Stres to jeden z najsilniejszych czynników:

• zaburzających owulację,
• obniżających progesteron,
• nasilających wypadanie włosów.

Wysoki kortyzol skraca fazę wzrostu włosa i sprzyja jego przechodzeniu w fazę wypadania.

Do kluczowych składników wspierających wzrost włosów należą:

• cynk,
• miedź,
• selen,
• witamina D,
• witaminy z grupy B (szczególnie B12, B9, B7).

Ich niedobory często występują równolegle z zaburzeniami hormonalnymi i jelitowymi.

Wypadanie włosów u kobiet niemal nigdy nie jest problemem wyłącznie kosmetycznym. Najczęściej stanowi sygnał, że:

• gospodarka hormonalna jest zaburzona,
• występują niedobory kluczowych składników,
• organizm funkcjonuje w przewlekłym stresie lub stanie zapalnym.

Skuteczna strategia powinna obejmować:

• diagnostykę hormonalną i metaboliczną,
• ocenę gospodarki żelazem,
• analizę diety i stylu życia,
• celowaną suplementację dopasowaną do realnych potrzeb organizmu.

W Osana wierzymy, że zdrowe włosy są efektem równowagi hormonalnej, a nie przypadkiem. Dlatego zawsze punktem wyjścia powinna być przyczyna – nie tylko objaw.